СТАНЬ VIP

Մարո Երկնափեշյան

В этом разделе запрещается писать русскими или латинскими буквами.
Այս բաժնում կարելի է գրել միայն հայերեն տառերով

Մարո Երկնափեշյան

Сообщение Կարինե Կարինե » 27 июл 2019, 00:33

30հունիսի, 2016 г. ·

Լքված վանքի
Պատերին
Մի տանտեր մողես ,
Նեղսրտում էր՝
Անտերիս
Մենակ չթողնես․․․

Մի մորեխ՝ կաղ,
Պատմում էր
Արտերի մասին,
Համոզում էր,
Որ գնանք
Քաղենք միասին․․․

Մի բզեզ կար
Իմ պատվին
Երգում էր Բիզե,
Ոչ մի համերգ
Ինձ այպես,
Երբեք, չէր հուզել․․․

Մի ստվեր էր
Ինձ քաշում,
Թե ՝ արի անտառ,
Թփերի տակ
Իմ պահած,
Հովերը առ տար․․․

Աղբյուրներն էլ ասացին ՝
Լռենք , դու խոսիր,
Ախ, միայն թե ,
Մեզ պես միշտ ,
Դու զուլալ հոսիր․․․

Քարերն էլ թե՝
Մեր սրտի
Մամուռն առ , կրիր,
Եվ անունդ ,
Ինչ- որ տեղ,
Մեր կողին գրիր․․․
Аватара пользователя
Կարինե Կարինե (Автор темы)
Участник
Участник

Մարո Երկնափեշյան

Сообщение Կարինե Կարինե » 27 июл 2019, 00:34

24 апреля ·2017

Ես ձեր աստծու մատաղացուն,
Ես ձեր գառը՝ ողջակեզի,
Ձեր բերանի համն ու քաղցուն,
Ձեր նշխարքը՝ դրած լեզվին․․․

Ես ձեր մոմն ու խունկը՝ ծխող,
Ձեր արյունոտ աջը՝ պաչած,
Ձեր արծաթն ու նյութը՝ ծախվող,
Ձեր հավատքի կուռը՝ խաչած․․․

Ես ձեր պահած աշխարն այս շեն,
Աշխարհամեր գութը՝ արնոտ,
Խիղճը չափած՝ թիզ ու սաժեն,
Կենաց ծառի կուտը՝ դառնոտ․․․

Ձեր ճակատի գիրը ոսկե,
Ես ձեր բախտի ղուշը՝ թառլան,
Ձեր կենացի թասը՝ ոսկրե
Ես ձեր լացն ու խինդը՝ վառման․․․

Ես ձեր փայլը՝ գաղափարի,
Ես ձեր նենգած խոսքը՝ հասու,
Աչքը փակած կանաչ փառի՝
Էն սուրբ գրքի քերած մասում․․․

Ձեր աղոթքն ու ձեր հայր մեղան,
Ես ձեր մերն ու ձեր դրացին,
Պատմության մեջ միշտ հո չեղան՝
Թուրքը, ռուսը կամ վրացին․․․

Հերթով եկաք միսս կերաք,
Հիմա ով ի՞նչ պիտի խուզի,
Սա ընդունեք փառքիս ծերանք,
Կամ հայհոյանք՝ ով ոնց կուզի․․․
Аватара пользователя
Կարինե Կարինե (Автор темы)
Участник
Участник

Մարո Երկնափեշյան

Сообщение Կարինե Կարինե » 27 июл 2019, 00:35

ԾՂՐԻԴԻ ԵՐԳԸ՝ ՑԱՎԻ ՇԱՐԱԿԱՆ․․․

Այս գիշեր մի ծղրիդ եկել ու մորմոքում էր պատուհանիս տակ։
Մի ողջ գիշեր հոգեհան արեց իր սրտամոոմոք երգերով։
Երգում էր արտերի մասին, իր հողի ու թփի մասին,
իր քնքուշ ծաղիկի մասին, որ մանգաղի զոհ էր դարձել․․․
Երգում էր իր սիրո մասին, որ անհաս երազ էր,
կարոտն ու սպասումն էր երգում, ու թախիծը ծանրանում էր հոգուս։
Մերթ ողբասաց երաժիշտ էր ասես, մերթ էլ՝ տաղասաց հեթանոս,
հասու էր բոլոր ժանրերին, երգում էր սրտի հանգերով։
Ծղրիդի երգը քո երգերին նմանեցրի, քույր,
քո երգերի բառերն էին, քո երգերի հանգն ու ռիթմը,
որ միահյուսվել էր մղձավանջիս:
Իսկ մղձավանջիս մեջ որոնում էի քեզ ու չէի գտնում․․․
Ուղեղս քրքրում էին երգիդ բառերը՝
« Ծղրիդի երգը մորմոք է ասես,
Ծղրիդի երգը՝ ցավի շարական․․․»
Ցավի շարական է նաև քո պոեզիան,
շարականի նման ներդաշնակ ու երգեցիկ․․․
Նամակներիս մեջ գտա քո « Ծղրիդի երգը»,
երևի մի այդպիսի ծղրիդ էլ քեզ էր հոգեհան արել․․․
/ Ն․ Ալավերդյան /

ԾՂՐԻԴԻ ԵՐԳԸ

Ծղրիդի երգը մորմոք է ասես,
Ծղրիդի երգը՝ թև առած մի ճիչ,-
Մեռնող ժպիտս աղի էր այնպես,
Տենչանքիս ծովը դարձել է ճահիճ։

Ծղրիդի երգը՝ կարոտի մի ծես,
Ծղրիդի երգը՝ հույսի կարկատան,-
Աղոթքի նման անունդ բերես,
Սիրուս խորանը դատարկ չմնա։

Ծղրիդի երգը տխուր է այնպես,
Ծղրիդի երգը՝ արցունքի մի շիթ,-
Շուրջս խավար է։ Չգիտեմ ինչպես,
Քեզ վերագտնեմ հուշերիս միջից։

Ծղրիդի երգը բողոք է անտիկ,
Ծղրիդի երգը՝ անեծք առ Աստված
Սիրուս հրդեհը թե պետք չէ, պիտի
Ծխով տաքանա սիրտդ անաստված։

Ծղրիդի երգը մորմոք է ասես,
Ծղրիդի երգը՝ ցավի շարական,-
Մենակությունս՝ մերժումի մի թել,
Պատարագում է երազիս վրա․․.
Аватара пользователя
Կարինե Կարինե (Автор темы)
Участник
Участник

Մարո Երկնափեշյան

Сообщение Կարինե Կարինե » 27 июл 2019, 21:48

Հետգրության նման
Եկան սին հույսերը,
Առանց դիմախաղի,
Սրբագրված ու զուսպ,
Ինքնաբացարկ տված
Խռով հին հույզերը
Ձեռք բռնելու եկան
Անդեմ խոսքերով քուսպ․․․

Ինչ փորձեցի ասել
Անիմաստ է, ներեք,
Ոչ առնելիք մնաց,
Ոչ այլևս՝ տալիք,
Հետգրության նման
Շպրտեցի երեր,
Բառեր՝ հղկած, սիրուն,
Առանց ակնկալիք․․․

Բացած կյանքիս էջին
Կարգին երգ չգտա,
Մի քանի շող միայն՝
Աշնան արևներից,
Հետգրության նման,
Սեր, անունդ կտամ,
Եղյամի պես իջած
Արդեն՝ վերևներից․․․
Аватара пользователя
Կարինե Կարինե (Автор темы)
Участник
Участник

Մարո Երկնափեշյան

Сообщение Կարինե Կարինե » 29 июл 2019, 01:21

***
Հին Վարդավառից
Մի բուռ ջուր մնաց երեսով տալու,
Բագիններիս մոտ
Պսակ դնելու նամուսը չունեմ,
Թե անձրևի է՜լ,
Աստվածներս են հոգեդարձ լալու,
Որ Մեծ Լեռան տակ
Թաթերս կտրած արալեզ- շուն եմ․․․

Արտս չեմ հնձել՝
Սահմանին ցանած ոսկեհատ գարու,
Ինչ է թե պիտի
Օրերից մի օր մասրաչափ լինի,
Սասունից գաղթած
Մի խոյ էր տվել պատերին հարու,
Ագռավաքարի
Ուղերձը առած մատաղ է հիմի․․․

Նուրին խռով է,
Որ թարմ սերուցքից գաթա չեմ թխել,
Կավե գուշի մեջ
Յուղ չեմ նվիրել, որ քսի սրտին,
Հազար տաճարի
Դուռ եմ կույրի պես հավատքով բախել՝
Խաչելության մեջ
Փրկություն փնտրող արյունոտ ստի․․․

Առասպելներից
Էլ ոչինչ չկա մեջս, հայեցի՛,
Ջրցանն է միայն
Պատվիս վրայի փոշին ցրելու,
Ցորենս հնձեմ,
Գնամ գտնելու վիշապի խեցին՝
Ծովից ծով ձգվող
Կաղնու անտառն եմ քիչ-քիչ ջրելու․․․

Վարդավառ օր է,
Վար ու կալս արած եզան ամլություն,
Ջուր ցողեք իրար,
Թող, որ օրհնվի սերմ ու անդաստան,
Իմ մեջ ճչում է
Կրակը նետված դևի համրություն,
Հին աստվածներիս գութը շարժելով՝
Հենց նոր ինձ գտա․․․
Аватара пользователя
Կարինե Կարինե (Автор темы)
Участник
Участник



Вернуться в Բանաստեղծություններ



Активность

Сейчас этот форум просматривают: CCBot и гости: 2


⇑ Наверх
⇓ Вниз